Over aandacht en liefde
Reineke is vrijwilliger
in de palliatieve terminale zorg
“Het is misschien niet wat je verwacht, maar soms is het voor de achterblijvers moeilijker dan voor degene die vertrekt”, vertelt Reineke terwijl ze terugblikt op haar jarenlange werk als vrijwilliger in de palliatieve terminale zorg.
Als vrijwilliger voor Stichting Vrijwilligers Terminale Zorg, begeleidt Reineke mensen in de laatste fase van hun leven. Het doel van deze zorg is niet om het leven te verlengen, maar om meer leven aan de dagen te geven. Zij benadrukt: “Het gaat er juist om dat mijn cliënten hun laatste tijd zo betekenisvol en waardevol mogelijk mogen invullen.”
Verdieping en inzicht
Door haar aanwezigheid kan zij iets moois bijdragen: “Ik voeg waarde toe door te luisteren, er te zijn en te horen wat mensen op dat moment echt nodig hebben. Reineke ervaart haar rol als betekenisvol: “De dankbaarheid, de humor en de onvoorwaardelijke liefde en vriendschappen die ik elke keer weer ervaar, zijn mijn grootste cadeau en compliment.” Reineke vertelt dat ze niet zo gelooft in grote woorden aan het bed van een stervende. Ze geeft veel van haar aandacht en liefde, maar ontvangt er ook net zo veel of misschien wel meer, voor terug. “Wat me het meest raakt in dit werk, is de puurheid en onbevangenheid van mijn cliënten in hun laatste levensfase. Het ontroert me. De meeste mensen hebben zo’n geweldig gevoel voor humor. Ik krijg kippenvel als ik het zeg.
“Elke ervaring maakt me rijker. Alles wat ik meemaak, draagt bij aan mijn beeld van de wereld. Ook dit werk, hoe confronterend het soms ook klinkt, geeft me verdieping en inzicht in wat er werkelijk toe doet.”
Persoonlijke ervaring en gevoelsmatige roeping
De drijfveren van Reineke om dit vrijwilligerswerk te doen, komen voort uit persoonlijke ervaringen die ze meemaakte als jongvolwassene: de ziekte en het overlijden van haar moeder. Deze ervaring maakte diepe indruk op haar.. Ook het besef dat achterblijvers soms meer worstelen met het loslaten dan degene die sterft, is voor haar een rode draad geweest om dit werk te doen.. Is dit een roeping voor haar geweest? Ze lacht zachtjes: “Roeping vind ik een groot woord, maar zo voelt het wel. Het past bij mij, bij wie ik ben. Het voelt natuurlijk en goed.”
Tekst: Max Hoevenaar
Ook maatje worden?
In de gemeente Leidschendam-Voorburg zijn veel organisaties op zoek naar maatjes. Iets voor jou?
Liz helpt mensen verder
“Mensen bloeien pas op als ze mogen doen waar hun hart sneller van gaat kloppen.”Deze zin vat in één keer samen wat Liz haar hele leven drijft: anderen in hun kracht zetten.Vroeger deed ze dat als leidinggevende, nu doet ze dat nog steeds – met compassie, creativiteit en een feilloos gevoel voor wat iemand nodig heeft.
Lees het verhaal